"είμαστε όλοι ανεμβολίαστοι"

 

Που χάθηκαν όλοι αυτοί οι δικαιωματιστές; Όλοι αυτοί που έκαναν τόση φασαρία, για τα δικαιώματα της καρέτας,  και της φλορέτας. Δεν τους είδα δυο χρόνια τώρα να φωνάξουν "είμαστε όλοι ανεμβολίαστοι."

"παράνοια και πανδημία"

 

"Τόσα χρόνια γλίτωσα από την παράνοια της σύγχρονης ζωής, τώρα θα γλυτώσω και από την παράνοια της πανδημίας" - με αυτές τις σκέψεις ο ερημίτης μπήκε στο δασός νωρίς το πρωί για να μαζέψει ξύλα.

Σκέψεις, απλά σκέψεις"

 

Προφητικός ο τίτλος του μπλογκ, "το Χάος" - ποσό ταιριαστό φαντάζει στις μέρες μας; Βέβαια ακολουθήσαμε μια πιο συντηρητική προσέγγιση, από την παράνοια που εκπέμπεται παντού. Εδώ όμως οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς στου λίγους, αλλά πιστούς αναγνώστες μας...

"οι ειδικοί στα μάτια του ερημίτη"

Απομονωμένος από επιλογή και όχι από φόβο, ο ερημίτης παρακολουθεί ξαφνιασμένος τον πανικό, που έχει φέρει στην πολιτεία ένας νέος ιός. "άραγε, θα είναι το αρχίνισμα μιας νέας εποχής; ή κάτι παροδικό και σε λίγο καιρό η πολιτεία θα ξαναβρεί τους παλιούς της ρυθμούς;

"ο κύκλος των χαμένων εποχών"

Γιατί είσαι τόσο θλιμμένη; είπε το λουλουδάκι του βουνού στην Άνοιξη. Έρχεσαι και φεύγεις κάθε χρόνο, μας βγάζεις από τον βαρύ χειμώνα και γίνεσαι προπομπός του καλοκαιριού, μα πάντα όταν έρχεται η ώρα να μας αποχαιρετήσεις, δεν το μπορείς.

"ο άνθρωπος του καναπέ"

Οι ειδικοί – μ αρέσουν τον τελευταίο καιρό αυτοί οι ειδικοί. Που σου μιλούν για τη ζωή και για τον άνθρωπο. Ψάχνουν, αφουγκράζονται, βρίσκουν. Σκάβουν βαθιά, σκάβουν επιφανειακά, όλο κάτι βρίσκουν. Τώρα βρήκαν να μας πουν πως όποιος παίρνει στα σοβαρά τη ζωή, όποιος την εξετάζει δηλαδή σε βάθος, οδηγείται στην κατάθλιψη...

"αριστερός σημαίνει φως"

Αριστερός σημαίνει φως,

να δει το φως κι ο φτωχός,

μα εσύ μου τρως και πάλι τρως,

βαθιά στην τσέπη είσαι δεξιός.

"το τραγούδι της σπηλιάς"

Πιάσε ρε ερημίτη τον ταμπουρά και ρίξε καμιά πενιά, να φύγει τούτη η μαυρίλα από την σπηλιά. Το φιλοσοφήσαμε πολύ και θα πάθουμε και τίποτα – δεν είναι να την παίρνεις και πολύ στα σοβαρά την  ζωή ερημίτη, όταν έχεις κέφια, αυτό δεν λες…

"καλή πρωτομαγιά"

Πρωτομαγιά αύριο και να πας να πιάσεις τον Μάη θα το καταλάβω, να βγεις λίγο από την μονοτονία της πολιτείας, να σε κτυπήσει καθαρός αέρας, να βγεις έξω από την βαριά σκιά της καθημερινότητας.

"οι πρώτες σκέψεις"

Δεν έκανες και άσχημα ερημίτη που ανέβηκες δω πάνω και έριξες μια μούντζα στους από κάτω. Κατέβηκα στην πολιτεία για να βρω θέματα και βρήκα μια παράνοια πανανθρώπινη, έναν άνθρωπο βρήκα μπερδεμένο, χαμένο κάπου σε ρυθμούς εξοντωτικούς και ξένους προς αυτόν.

"οι μάσκες"

Δως μου μια μάσκα και θα βγει από μέσα μου ο θεός ή το τέρας. Δως μου μια μάσκα και έτσι μπορεί να σου αποκαλυφτώ – ποιος ξέρει; Στον χορό με τις μάσκες δεν ήρθες ποτέ…

"αγώνας επιβίωσης"

«ο άνθρωπος του Νεάντερταλ» κυριάρχησε για 150.000 χρόνια πάνω στην γη – νούμερα που προκαλούν ίλιγγο στο ανθρώπινο μυαλό. Η ζωή του δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένας διαρκής αγώνας επιβίωσης.

"Μια ψεύτικη νιρβάνα"

Πλαστικό χρήμα, άπιαστα όνειρα, σφαίρες αδέσποτες, τηλεθεατές σε ανία, μυαλά στην παρανομία, πρωταγωνιστές σε παράνοια, άνθρωποι χαμένοι, δίχως όνειρα συνθέτουν μια καθημερινότητα βαρετή ακόμα και για να την βγάλεις στο γυαλί.

"Περπατάτε γιατί χανόμαστε"

Από έναν περίπατο γύρισα και μου έχει καρφωθεί η ιδέα να γράψω για το μεταμοντέρνο άνθρωπος και πώς κάθεται ακίνητος και βλέπει τα τραίνα να περνούν. Καμία κίνηση, καμία δραστηριότητα, μια νωθρότητα που σε κοιμίζει, αν είσαι τυχερός και δεν σε σκοτώσει...

"Καράβι που βουλιάζει..."

Έπεσαν οι υπογραφές, λέει, θα συνεχιστεί η φτωχοποίηση, η δουλοποίηση και έρχεται η ερημοποίηση. Μνημόνιο μέχρι το τέλος του κόσμου προβλέπεται για μας. Θα ζούμε για να ξεπληρώσουμε ένα χρέος που δεν βγαίνει. Θα το μετακυλήσουμε στις επόμενες γενιές, θα τους σκλαβώσουμε και αυτούς, αλλά θα μένουν Ευρώπη...

"Ποτέ την Κυριακή"

Οι χαρτογιακάδες που βλέπουν μόνο αριθμούς και αγνοούν τους ανθρώπους, έριξαν άλλη μια λύση στο τραπέζι για τη σωτηρία της Ελλάδος. Να δουλεύουν, λένε, τα μαγαζιά και τις Κυριακές. Να πάρει μπρος η αγορά – ρε, πού τα πουλάτε αυτά;

"Οι πιστοί των εορτών"

Πολλές φορές θα πάρεις πιο πολλά αν περάσεις από ένα ερημοκκλήσι τυχαία, από όσα θα πάρεις αν εκκλησιάζεσαι σε περίοδο εορτών σε μητροπόλεις και μεγάλες ενορίες. Βέβαια ο άνθρωπος κάνει συνήθως κάτι απλά για να γίνει, χωρίς να δίνει βάση τι θα του πάρει αυτό και τι θα του δώσει...

"Οι διαπραγματευτές"

Μα δεν διαβάζεις και ένα καλό νέο από το μέτωπο, πατριώτη. Πάλι δεν τους βγαίνουν τα κουκιά. Ούτε κουκιά δεν μπορούν να μετρήσουν αυτοί. Βέβαια τα δικά τους τα κουκιά ξέρουν να τα αυγατίζουν – χρεωκοπημένη χώρα και να αμείβονται πλουσιοπάροχα οι βουλευτές...

"Οι βολεμένοι"

Υπάρχει τόση αρρώστια στο βόλεμα του ανθρώπου, που πολλοί για να το καμουφλάρουν ντύνονται με προβιές. Τομάρια γίνονται, μην κοροϊδευόμαστε. Γιατί για να βολευτείς εσύ, κάποιον θα ξεβολέψεις.

"Ο Τοίχος"

«Η Ελλάδα θα βγει πιο δυνατή από την κρίση», είπε το παιδί που έκανε τις καταλήψεις. Όχι άλλες παπαριές, όχι άλλο κάρβουνο. Κάτσε να βγει πρώτα και βλέπουμε. Γιατί εσύ και οι άλλοι εθνοσωτήρες δεν βλέπω να μπορείτε να τη βγάλετε. Ούτε καν το πιστεύετε...