Δεν μπορώ να ταιριάξω και ένα ποίημα, μια ρίμα, κάτι... Πάει καιρός που αποδέχτηκα πως δεν μπορώ να γίνω ποιητής. Δεν είναι και εύκολα αυτά, αλλά δεν κερδίζεις και τίποτα να κλαις πάνω στα χαμένα. «Δεν μπορούμε να γίνουμε όλοι ποιητές» είπα και άφησα πίσω μου ό,τι ποιητικό υπήρχε μέσα μου...
Ερημίτη, γιατί κρύβεσαι μέρες τώρα στο βάθος της σπηλιάς; Γιατί δεν βγαίνεις έξω να μιλήσεις με τα δέντρα και ν' ακούσεις τα πουλιά; Γιατί πια δεν χαιρετάς το φεγγάρι και δεν καλωσορίζεις τον Ήλιο; Γιατί δεν αντηχεί πια δω πάνω στις ερημιές ο ήχος από το μοναχικό σου τραγούδι;
Πολλές φορές θα πάρεις πιο πολλά αν περάσεις από ένα ερημοκκλήσι τυχαία, από όσα θα πάρεις αν εκκλησιάζεσαι σε περίοδο εορτών σε μητροπόλεις και μεγάλες ενορίες. Βέβαια ο άνθρωπος κάνει συνήθως κάτι απλά για να γίνει, χωρίς να δίνει βάση τι θα του πάρει αυτό και τι θα του δώσει...
Το μονοπάτι – Αν θες να φτάσεις στον προορισμό σου, περπάτα αργά και αποφασιστικά. Πώς; Βιάζεσαι, γιατί σε τρομάζουν οι κραυγές των λύκων; Σίγουρα, φίλε μου, έχεις πάρει το σωστό μονοπάτι;
Ο τρελός του χωριού πριν μέρες κατέβηκε στην πολιτεία και με αυτά που είδε αποτρελάθηκε. Στην αρχή γέλασε δυνατά. Του φάνηκε αστεία η μεγάλη πολιτεία με τους μικρούς ανθρώπους. Τούτοι είναι πιο τρελοί από μένα, αλλά δεν το παραδέχονται ή το κρύβουν πολύ καλά – το ίδιο μου κάνει.
Γιατί χαλάς το μονοπάτι που οδηγεί στην σπηλιά ερημίτη; Γιατί ρίχνεις κλαδιά και μετακινείς βράχια; Εσύ δεν ήσουν που το άνοιγες πριν έρθει ο χειμώνας; Δεν σε καταλαβαίνω...
Έρχονται οι ειδικοί και σου ανοίγουν τα μάτια: η ενασχόληση με τον κήπο είναι αγχολυτική, αντικαταθλιπτική. Σου φτιάχνει τη διάθεση και προλαμβάνει και πολλές αρρώστιες.
Κάποτε υπήρχαν μπλε και πράσινα καφενεία. Τώρα κει μέσα βλέπεις οργισμένους γέρους που νιώθουν πως τους πούλησαν, αν και υπάρχουν ακόμα αρκετοί αμετανόητοι. Χαθήκαν οι σημαίες, αλλά έμειναν τα έργα τους - ρηχά, πρόστυχα και καταδικαστικά, ακόμα και τις μελλοντικές γενιές.
Καλησπέρα! Έχω υλικό σήμερα για να σε πάω πίσω στην παλιά Ελλάδα. Στην Ελλάδα του μόχθου, της φτώχειας και της αγωνίας, αλλά και της αγνότητας, της καθαρότητας και των αληθινών χαμόγελων...
Μα δεν διαβάζεις και ένα καλό νέο από το μέτωπο, πατριώτη. Πάλι δεν τους βγαίνουν τα κουκιά. Ούτε κουκιά δεν μπορούν να μετρήσουν αυτοί. Βέβαια τα δικά τους τα κουκιά ξέρουν να τα αυγατίζουν – χρεωκοπημένη χώρα και να αμείβονται πλουσιοπάροχα οι βουλευτές...