Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

"Η πρώτη περιπλάνηση"



Με ένα νοσταλγικό χαμόγελο, ξύπνησε σήμερα ο ερημίτης. Έκατσε στην είσοδο της σπηλιάς και ταξίδεψε με το μυαλό του πίσω, στον πρώτο καιρό που είχε έρθει δω πάνω. Ένα πρωί είχε σηκωθεί και τράβηξε για το δασός να εξερευνήσει το μέρος.

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

"αγώνας επιβίωσης"


«ο άνθρωπος του Νεάντερταλ» κυριάρχησε για 150.000 χρόνια πάνω στην γη – νούμερα που προκαλούν ίλιγγο στο ανθρώπινο μυαλό. Η ζωή του δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένας διαρκής αγώνας επιβίωσης.

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

"Ο βοσκός και το ποίημα"


Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη•
διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.
Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω. 

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

"Ο καταραμένος θησαυρός"

Αντί προλόγου. 


Πολλές φορές η ζωή δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη, ανατροπές συμβαίνουν εκεί που δεν το περιμένουν οι άνθρωποι – ή κάποιοι από αυτούς, αυτό μοιάζουν να περιμένουν. Δεν μιλάω για ανατροπές που επιδιώκουμε εμείς οι ίδιοι...

Σάββατο, 10 Ιουνίου 2017

"Μια ψεύτικη νιρβάνα"


Πλαστικό χρήμα, άπιαστα όνειρα, σφαίρες αδέσποτες, τηλεθεατές σε ανία, μυαλά στην παρανομία, πρωταγωνιστές σε παράνοια, άνθρωποι χαμένοι, δίχως όνειρα συνθέτουν μια καθημερινότητα βαρετή ακόμα και για να την βγάλεις στο γυαλί.

Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

"Οι αγωνίες του ερημίτη"

Υπάρχει μια παραδοξότητα εδώ στο χάος – θα μου πεις ολόκληρο το εγχείρημα του Χάος είναι μια παραδοξότητα, αλλά αυτά δεν είναι του παρόντος, φίλοι μου. Έλεγα λοιπόν, πως το καλοκαίρι ενώ όλα τα πλάσματα αποκτούν μια ζωντάνια, εμείς εδώ πέφτουμε σε ένα παράξενο «χειμωνιάτικο λήθαργο» - μέσα στο κατακαλόκαιρο…

Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

"Μικρά λόγια της σπηλιάς"


Είναι κάτι νύχτες εδώ στην σπηλιά που ο ερημίτης θέλει να μιλήσει, αλλά θέλει και να σιωπήσει. Λέει μικρά λογία λοιπόν, λέξεις που δεν γίνονται καν σκέψεις. Ίσως έχει ακούσει πως για να γράψεις κάτι μεγάλο θα πρέπει να ξεκινήσεις από κάτι μικρό, αλλά αυτά τα κάνουν οι ποιητές και όχι οι ερημίτες.

Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

"Ο μοναχικός ταξιδιώτης"


Να λυγάς, αλλά να μην σπας. Να λιγοψυχάς, αλλά να μην τα παρατάς. Να ακολουθείς το δρόμο σου, ακόμα και όταν τον έχεις χάσει. Να παλεύεις κάθε μέρα με τους δαίμονές σου, μα τα βράδια να κοιμάσαι με αυτούς. Να κοιτάς μέσα σου βαθιά, ακόμα κι εκεί που κρύβεις τις πληγές σου.

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

"Περπατάτε γιατί χανόμαστε"


Από έναν περίπατο γύρισα και μου έχει καρφωθεί η ιδέα να γράψω για το μεταμοντέρνο άνθρωπος και πώς κάθεται ακίνητος και βλέπει τα τραίνα να περνούν. Καμία κίνηση, καμία δραστηριότητα, μια νωθρότητα που σε κοιμίζει, αν είσαι τυχερός και δεν σε σκοτώσει...